It´s a hard life ....
This is a tricky situation
I’ve only got myself to blame
It’s just a simple fact of life
It can happen to anyone
You win - you lose
It’s a chance you have to take..................
Já pestin lætur ekki að sér hæða Anna er komin með sýkingu í augun þegar hún vaknaði í morgun voru augnlokin límd aftur. Hún var að vísu ekki mikið að kvarta nuddaði augun og tilkynnti mér að það væri sandur í augunum. Árni Eyþór mokaði sandi í augun á mér í leikskólanum tilkynnti hún mér alvarlega á svip. Ég held nú samt að Árni greyið sé nú alveg blásaklaus af sýkingunni held að þetta sé nú meira svona kvefbakteríur sem hafa nuddast upp í augun. Þegar líða tók á daginn fór mín svo að toga í eyrað og kvarta undan að hún meiddi sig í eyranu svo það er greinilega komin eyrnabólga af stað líka. Þetta passar fínt Ásdís er líka búin að vera að kvarta undan eyranu svo nú er ljóst að kl. 17 verð ég með stelpu skottin mín 2 á læknavaktinni að leita lausnar á bólgnum eyrum og augum. Þegar því er lokið þarf ég að finna stað sem ég get keypt mat og lyf í einu svo það sé til ætur biti í húsinu annars þurfum við að fara að borða húsgögnin á heimilinu. Reyndar er bílskúrinn fullur af húsgögnum og drasli sem við erum ekkert að nota kanski er bara málið að borða draslið og losna þannig við það.
miðvikudagur, febrúar 02, 2005
It´s a dogs life
Já það er ekki nóg að við mæðgurnar liggjum í pestinni til að bæta gráu ofan á svart tók músin hennar Ásdísar upp á þvi að deyja einhverntímann í fyrrinótt eða gær morgun. Blessuð sé minning hennar. Eins og það hafi nú ekki verið nógu slæmt þá bættis við að Leó fék magapest í nótt. Það þýddi nánast engan svefn fyrir mig og óskaplega skemtileg þrif á íbúðinni. Ræfils tuskan (Leó ekki tuskan í hendi mér) gekk um með hausinn hangandi á milli framfótanna í skömm. Hann veit nefnilega alveg að það má ekki gera nr 1 og hvað þá nr.2 innan dyra. Hann var greinilega alveg búin að gera sér það ljóst að hann yrði tekin ærlega á beinið fyrir verknaðinn. En þannig er nú bara mál með vexti að ég get bara ekki skammað hann fyrir þetta í fyrsta lagi þá er þetta algerlega óviðráðanlegt og í annan stað þá skammaðist hann sín svo mikið af sjálfsdáðum að það hefði verið grimmdarlegt að bæta á það. Þegar þrifunum var lokið mátti ég dragnast út með hann reglulega í alla nótt og ég get svo svarið fyrir að það gerði hitanum, höfuðverknum og kvefinu mínu ekkert gott.
Nú eru bara 2 dagar í það að eldri dóttir mín nái þeim merka áfanga að verða 12ára. Þetta er fysti stóri áfanginn í lífinu. Jú sko við 12 ára aldur má maður nefnilega horfa á myndir merktar með gulu merki, nú verður ekki hægt að banna Ásdísi það lengur og hefur hún talið dagana af þessum sökum. Næsti áfangi er svo 14 ára eða fermingar árið, svo er það 16 ára til að mega horfa á rauðmerktar myndir, 17 ára bílprófið, 18 sjálfstæði og kostningaréttur, 20 áfengið. Mikið sakna ég nú þessara tíma sem maður hafði alltaf eithvert takmark til að hlakka til með hverjum afmælisdegi. Ég á að vísu tvennt eftir en það er 35 ára en þá má ég bjóða mig fram til forseta (as if eða glætan spætan á íslensku) og svo náttúrlega 67 eða eftirlauna aldurinn. Ég get nú ekki sagt að þessir áfangar veki með mér sömu tilhlökkun og 17 ára aldurinn og hvað þá tvítugs afmælið. Mér finnst að það ætti að finna upp fleiri girnileg réttindi sem maður öðlast alltaf reglulega út lífið. Ég er að vísu ekki með neinar góðar hugmyndir að réttindum fyrir fólk sem er komið yfir tvítugt, hugmyndir óskast !!
Já það er ekki nóg að við mæðgurnar liggjum í pestinni til að bæta gráu ofan á svart tók músin hennar Ásdísar upp á þvi að deyja einhverntímann í fyrrinótt eða gær morgun. Blessuð sé minning hennar. Eins og það hafi nú ekki verið nógu slæmt þá bættis við að Leó fék magapest í nótt. Það þýddi nánast engan svefn fyrir mig og óskaplega skemtileg þrif á íbúðinni. Ræfils tuskan (Leó ekki tuskan í hendi mér) gekk um með hausinn hangandi á milli framfótanna í skömm. Hann veit nefnilega alveg að það má ekki gera nr 1 og hvað þá nr.2 innan dyra. Hann var greinilega alveg búin að gera sér það ljóst að hann yrði tekin ærlega á beinið fyrir verknaðinn. En þannig er nú bara mál með vexti að ég get bara ekki skammað hann fyrir þetta í fyrsta lagi þá er þetta algerlega óviðráðanlegt og í annan stað þá skammaðist hann sín svo mikið af sjálfsdáðum að það hefði verið grimmdarlegt að bæta á það. Þegar þrifunum var lokið mátti ég dragnast út með hann reglulega í alla nótt og ég get svo svarið fyrir að það gerði hitanum, höfuðverknum og kvefinu mínu ekkert gott.
Nú eru bara 2 dagar í það að eldri dóttir mín nái þeim merka áfanga að verða 12ára. Þetta er fysti stóri áfanginn í lífinu. Jú sko við 12 ára aldur má maður nefnilega horfa á myndir merktar með gulu merki, nú verður ekki hægt að banna Ásdísi það lengur og hefur hún talið dagana af þessum sökum. Næsti áfangi er svo 14 ára eða fermingar árið, svo er það 16 ára til að mega horfa á rauðmerktar myndir, 17 ára bílprófið, 18 sjálfstæði og kostningaréttur, 20 áfengið. Mikið sakna ég nú þessara tíma sem maður hafði alltaf eithvert takmark til að hlakka til með hverjum afmælisdegi. Ég á að vísu tvennt eftir en það er 35 ára en þá má ég bjóða mig fram til forseta (as if eða glætan spætan á íslensku) og svo náttúrlega 67 eða eftirlauna aldurinn. Ég get nú ekki sagt að þessir áfangar veki með mér sömu tilhlökkun og 17 ára aldurinn og hvað þá tvítugs afmælið. Mér finnst að það ætti að finna upp fleiri girnileg réttindi sem maður öðlast alltaf reglulega út lífið. Ég er að vísu ekki með neinar góðar hugmyndir að réttindum fyrir fólk sem er komið yfir tvítugt, hugmyndir óskast !!
þriðjudagur, febrúar 01, 2005
Atshjú
Við Anna erum heima með flensu :( Það skemtilega við pestarsamveru okkar Önnu þessa dagana er að ég uppgötvaði hvað barnið hefur gaman af því að teikna. Krotið hennar er nenfilega farið að taka á sig alvöru mynd. Hún teiknar og teiknar og teiknar þangað til lítið sést af blaðinu lengur og á báðar hliðar. Hún teiknar mömmu með Önnu í maganum, krakkana á leikskólanum og síðast en ekki síst hákarla með krullur. Mér finnast hákarlarnir með krullurnar standa alveg uppúr hvað varða skemmtanagildi. Hef aldrei áður séð hákarla með krullur og finnst hugmyndin alveg geggjuð. Það er líka alltaf gaman að taka eftrir því að börnin manns bæta við sig nýjum og nýjum hæfileikum.
Við Anna erum heima með flensu :( Það skemtilega við pestarsamveru okkar Önnu þessa dagana er að ég uppgötvaði hvað barnið hefur gaman af því að teikna. Krotið hennar er nenfilega farið að taka á sig alvöru mynd. Hún teiknar og teiknar og teiknar þangað til lítið sést af blaðinu lengur og á báðar hliðar. Hún teiknar mömmu með Önnu í maganum, krakkana á leikskólanum og síðast en ekki síst hákarla með krullur. Mér finnast hákarlarnir með krullurnar standa alveg uppúr hvað varða skemmtanagildi. Hef aldrei áður séð hákarla með krullur og finnst hugmyndin alveg geggjuð. Það er líka alltaf gaman að taka eftrir því að börnin manns bæta við sig nýjum og nýjum hæfileikum.
fimmtudagur, janúar 27, 2005
Eina ósk ...........
Já ég myndi óska þess að ég hefði frá einhverju skemmtilegu að segja. Ekki það að það hefur áreiðanlega ýmislegt skondið á daga mína drifið síðan ég bloggaði síðast en ég er bundin þagnareið um megnið af því, annað er kanski meira svona einkahúmor sem ekki myndi skila sér hér og andleysi hemur mig í þvi að skrifa um rest.
Mér hefur meðal annars á síðustu dögum tekist að verða mér til skammar vegna allgerrar fáfræði um handbolta. Ég ásamt fleirum var spurð á mánudagsmorguninn hvort ég hefði séð leikinn, ég var að vísu bara að hlusta með öðru eyranum og svaraði því ekki strax. Ég viðurkenndi að hafa ekki séð leikinn og spurði hverjir hefðu verið að spila, fékk skrítið augnaráð og fékk svarið Ísland ...(man ekki hverjir) nú nú segi ég í handbolta, annað eitrað augnaráð, JÁ var svarið. (hefði betur þagað eftir þessar heimskulegu spurningar en ég kann ekki að hætta). Eftir að hafa heyrt ávæning af því að sú sem spurði í upphafi hafði hreinlega öskrað sig hása spurði ég "nú nú fórstu á leikinn" ég fékk augnaráð sem hefði auðveldlega getað drepið fíl. Sá í hendi mér að ég hefði farið alveg yfir markið í fávisku, mér var vinsamlega bent á að leikurinn hefði farið fram í Túnis það væri sko HM í handbolta. Af einhverjum ástæðum hafi þetta heimsmeistaramót farið alveg fram hjá mér. Nú er ég nú heldur betur búin að bæta upp fyrir þetta ég horfði á megnið af seinni tveimur leikjunum sem Íslendingarnir hafa spilað. Í gærkvöldi þegar spurt var hvenær leikurinn væri þá gat ég roggin svarað 19:10 og viti menn það var rétt, Jibbí.
Já ég myndi óska þess að ég hefði frá einhverju skemmtilegu að segja. Ekki það að það hefur áreiðanlega ýmislegt skondið á daga mína drifið síðan ég bloggaði síðast en ég er bundin þagnareið um megnið af því, annað er kanski meira svona einkahúmor sem ekki myndi skila sér hér og andleysi hemur mig í þvi að skrifa um rest.
Mér hefur meðal annars á síðustu dögum tekist að verða mér til skammar vegna allgerrar fáfræði um handbolta. Ég ásamt fleirum var spurð á mánudagsmorguninn hvort ég hefði séð leikinn, ég var að vísu bara að hlusta með öðru eyranum og svaraði því ekki strax. Ég viðurkenndi að hafa ekki séð leikinn og spurði hverjir hefðu verið að spila, fékk skrítið augnaráð og fékk svarið Ísland ...(man ekki hverjir) nú nú segi ég í handbolta, annað eitrað augnaráð, JÁ var svarið. (hefði betur þagað eftir þessar heimskulegu spurningar en ég kann ekki að hætta). Eftir að hafa heyrt ávæning af því að sú sem spurði í upphafi hafði hreinlega öskrað sig hása spurði ég "nú nú fórstu á leikinn" ég fékk augnaráð sem hefði auðveldlega getað drepið fíl. Sá í hendi mér að ég hefði farið alveg yfir markið í fávisku, mér var vinsamlega bent á að leikurinn hefði farið fram í Túnis það væri sko HM í handbolta. Af einhverjum ástæðum hafi þetta heimsmeistaramót farið alveg fram hjá mér. Nú er ég nú heldur betur búin að bæta upp fyrir þetta ég horfði á megnið af seinni tveimur leikjunum sem Íslendingarnir hafa spilað. Í gærkvöldi þegar spurt var hvenær leikurinn væri þá gat ég roggin svarað 19:10 og viti menn það var rétt, Jibbí.
miðvikudagur, janúar 19, 2005
Mig hefur alltaf grunað það en nú er það orðið ljóst að
Það hefur verið logið að mér um aldur alla mína æfi ég er ekki 32 heldur
Það hefur verið logið að mér um aldur alla mína æfi ég er ekki 32 heldur
|
You Are 23 Years Old |
|
23 Under 12: You are a kid at heart. You still have an optimistic life view - and you look at the world with awe. 13-19: You are a teenager at heart. You question authority and are still trying to find your place in this world. 20-29: You are a twentysomething at heart. You feel excited about what's to come... love, work, and new experiences. 30-39: You are a thirtysomething at heart. You've had a taste of success and true love, but you want more! 40+: You are a mature adult. You've been through most of the ups and downs of life already. Now you get to sit back and relax. |
föstudagur, janúar 07, 2005
Sagan endalausa
Já það ætlar að reynast þrautin þyngri að nálgast líkamsræktarkortið. Við hjónin ætluðum saman á miðvikudagskvöldið en þá vildi ekki betur til en hitinn rauk aftur upp og nú hærra en fyrr og með fylgdu beinverkir og höfuðverkur. Þetta ástand ætlar geinilega að duga mér eithvað fram á helgina því miður :( Ég ætla nú samt að fara til læknis á eftir og láta taka fæðingarblett úr hársverðinum á mér. Hliðarverkanirnar af þessari blettatöku finnast mér samt ekki mjög spennandi en ég má ekki þvo mér um hárið í 12 - 14 daga. Ég ætla nú samt að reyna að finna einhverja leið framhjá þessu. Annars verð ég bara að ganga í Burku næstu tvær vikurnar, kanski ágætt að nýta sér þetta til að kynnast öðrum menningarheimum.
Já það ætlar að reynast þrautin þyngri að nálgast líkamsræktarkortið. Við hjónin ætluðum saman á miðvikudagskvöldið en þá vildi ekki betur til en hitinn rauk aftur upp og nú hærra en fyrr og með fylgdu beinverkir og höfuðverkur. Þetta ástand ætlar geinilega að duga mér eithvað fram á helgina því miður :( Ég ætla nú samt að fara til læknis á eftir og láta taka fæðingarblett úr hársverðinum á mér. Hliðarverkanirnar af þessari blettatöku finnast mér samt ekki mjög spennandi en ég má ekki þvo mér um hárið í 12 - 14 daga. Ég ætla nú samt að reyna að finna einhverja leið framhjá þessu. Annars verð ég bara að ganga í Burku næstu tvær vikurnar, kanski ágætt að nýta sér þetta til að kynnast öðrum menningarheimum.
þriðjudagur, janúar 04, 2005
Í ræktina skelli mér tralalala tralalalala
Já kæru vinir nú fer jólunum senn að ljúka og komið nýtt ár og sólin hækkar á lofti. Það vekur hjá mér þörf til að setja mér heit um að bæta alla mína helstu lesti og taka á mínum málum. Milli jóla og nýárs tókum við hjónin þá ákvörðun að kaupa okkur árskort í World Class (sem skammstafast WC ég fer sem sagt að æfa í WC, þetta hefur valdið mér smá barnalegu eða smábarnalegu flissi). Það eina sem ég á eftir að gera er að mæta í WC og byrja á fullu, ég tók þá ákvörðun um miðjan dag í gær að drífa mig í dag. Þessi ákvörðun olli því að í gærkvöldið var ég komin með hita og svo slöpp að ég stóð ekki undir sjálfri mér. Það skrítna er að í hvert sinn sem ég kaupi mér líkamsræktarkort þá veikist ég alltaf ég er alvarlega farin að velta fyrir mér hvort þetta sé eithvað sálrænt hmmm.....
Ég er líka að keppast við að hætt að drekka kók í tíma og ótíma þetta hefur gengið furðulega vel. Ég féll reyndar með pompi og prakt seinni part desembermánaðar en er að ná mér upp úr glasinu aftur. Helsta vopn mitt í baráttunni við kókið er Poweraid skvísa sem inniheldur vatn og er ég varin að drekka ca. 4 svoleiðis á dag ca. 2 lítra af vatni. Þetta hefur sannfært mig um að ég hlýt að vera af Úlfaldaættum því ekki veit ég hvert vantið fer en út fer það ekki í neinu óhóflegu magni svo ég taki eftir. En ég safna heldur ekki á mig bjúg þannig að ég er alveg hætt að skilja, úlfaldablóð er það eina sem mér dettur í hug.
Allavega þá verður fróðlegt að sjá hvernig þetta gengur allt saman kanski kemst ég í ræktina það oft á þessu ári að það réttlæti kaup á kortinu. Síðast þegar ég keypti svona árskort í líkamsrækt mætti ég vel í 4 vikur illa í aðrar 4 og ekkert næstu 10 mánuði. Kanski tekst mér líka svo vel að hætta að drekka kók að Vífilfell fer á hausinn og þarf að loka eitt er víst að ef ég hætti að drekka kók alfarið minnkar ársveltan hjá þeim sennilega umtalsvert.
En í lok þessa pistils langar mig nú bara að óska ykkur öllum gæfu og velfarnaðar á nýju ári og þakka fyrir öll gömlu og góðu árin.
Já kæru vinir nú fer jólunum senn að ljúka og komið nýtt ár og sólin hækkar á lofti. Það vekur hjá mér þörf til að setja mér heit um að bæta alla mína helstu lesti og taka á mínum málum. Milli jóla og nýárs tókum við hjónin þá ákvörðun að kaupa okkur árskort í World Class (sem skammstafast WC ég fer sem sagt að æfa í WC, þetta hefur valdið mér smá barnalegu eða smábarnalegu flissi). Það eina sem ég á eftir að gera er að mæta í WC og byrja á fullu, ég tók þá ákvörðun um miðjan dag í gær að drífa mig í dag. Þessi ákvörðun olli því að í gærkvöldið var ég komin með hita og svo slöpp að ég stóð ekki undir sjálfri mér. Það skrítna er að í hvert sinn sem ég kaupi mér líkamsræktarkort þá veikist ég alltaf ég er alvarlega farin að velta fyrir mér hvort þetta sé eithvað sálrænt hmmm.....
Ég er líka að keppast við að hætt að drekka kók í tíma og ótíma þetta hefur gengið furðulega vel. Ég féll reyndar með pompi og prakt seinni part desembermánaðar en er að ná mér upp úr glasinu aftur. Helsta vopn mitt í baráttunni við kókið er Poweraid skvísa sem inniheldur vatn og er ég varin að drekka ca. 4 svoleiðis á dag ca. 2 lítra af vatni. Þetta hefur sannfært mig um að ég hlýt að vera af Úlfaldaættum því ekki veit ég hvert vantið fer en út fer það ekki í neinu óhóflegu magni svo ég taki eftir. En ég safna heldur ekki á mig bjúg þannig að ég er alveg hætt að skilja, úlfaldablóð er það eina sem mér dettur í hug.
Allavega þá verður fróðlegt að sjá hvernig þetta gengur allt saman kanski kemst ég í ræktina það oft á þessu ári að það réttlæti kaup á kortinu. Síðast þegar ég keypti svona árskort í líkamsrækt mætti ég vel í 4 vikur illa í aðrar 4 og ekkert næstu 10 mánuði. Kanski tekst mér líka svo vel að hætta að drekka kók að Vífilfell fer á hausinn og þarf að loka eitt er víst að ef ég hætti að drekka kók alfarið minnkar ársveltan hjá þeim sennilega umtalsvert.
En í lok þessa pistils langar mig nú bara að óska ykkur öllum gæfu og velfarnaðar á nýju ári og þakka fyrir öll gömlu og góðu árin.
Gerast áskrifandi að:
Færslur (Atom)
