Hef verið með þetta á..

..heilanum síðustu dagana sértaklega fyrsta erindið.

All Along The WatchtowerBob Dylan

"There must be some way out of here," said the joker to the thief,"
There's too much confusion, I can't get no relief.
Businessmen, they drink my wine, plowmen dig my earth,
None of them along the line know what any of it is worth."

"No reason to get excited,"the thief, he kindly spoke,
"There are many here among us who feel that life is but a joke.
But you and I, we've been through that, and this is not our fate,
So let us not talk falsely now, the hour is getting late."

All along the watchtower, princes kept the view
While all the women came and went, barefoot servants, too.

Outside in the distance a wildcat did growl,
Two riders were approaching, the wind began to howl.

Aljþóða hvað

Ég verð að játa að ég er alveg hætt að skilja þetta mál með Alþjóða gjaldeyrissjóðinn. Allar grýlusögurnar um hvað allt fari til fjandans ef við fáum lán hjá þeim . Ég vissi nefnilega ekki að við höfum fengið lán frá þeim nokkrum sinnum áður og það eru 21 ár síðan við kláruðum að borga síðasta lán. Það er alveg í mínu minni og ekki man ég eftir neinum dauða og drepsóttum fram til ársins 1987.

D-Vítamín

Sá grein á mbl.is um að nú ætti að skoða tengsl milli D-vítamín skorts og Parkinson mér finnst þetta svoldið merkilegt því það er verið að skoða sömu tengsl við MS. Málið með MS og Parkinson er að engin veit í raun hvað veldur þeim en eitt að því sem hefur nú greinilega fundist sem báðir hópar virðast eiga sameiginlegt er D vítamín skortur. Þetta er líka áhugavert í ljósi þess að það dregur úr tíðni MS eftir því sem nær dregur miðbaug og líkur á D vítamín skorti minnka verulega líka eftir því sem nær dregur miðbaug svo kanski er eithvert samhengi þarna á milli. Eftir að ég fékk greininguna í sumar var eitt af "húsráðunum" sem ég ákvað að fara eftir er að taka inn D-vítamín ég fór reyndar ekki eftir skamtinum sem ég sá ráðlagðan 4000 IU á dag sem mér finnst nú all rívlegt þar og þar sem ég sá ekki vísindalegar niðurstöður á bak við þessa skamtastærð ákvað ég að láta duga að fara hálfa leið og taka 1000- 2000 IU (hylkin frá NOW innihalda 1000IU og eru gefin upp sem 250% af RDS). Ástæðan sem gefin var fyrir 4000 einingunum var að D vítamín á víst að frásogast frekar illa úr mat og fæðubótaefnum og því ráðlögðu þeir svona stóra skamta en vá fyrr má nú vera. Það á víst að vera óhætt að taka allt að 10000 IU einingar á dag en æ ég veit það ekki er ekki best að nýta sér meðalhófsregluna.

Annar er lítið af mér að frétta ég hef það bara nokkuð gott miðað við allt. Vinstri fóturinn er enn ósamvinnuþýður og latur ég endist bara í stuttar göngur því annars hættir hann að vilja vera með og ég þarf nánast að draga hann á eftir mér. Næ ekki almennilega að lyfta honum yfir litlar ójöfnur sem á vegi mínum verða og hrasa. Stafur er alger must á gönguferðum bara til að forða mér frá því að enda á andlitinu í götunni. En sem betur fer er fóturinn að smá skána en óþolinmóðu mér finnst þetta ekki ganga alveg nógu hratt. Ekki bætir nú úr skák að jafnvægið er enn svoldið að koma og fara og er mjög dagskipt og stundum klukkutíma skipt.

Ég hafði á líka á tilfinningunni um tíma að ég væri að breytast í geit og því miður ekki fjalla geit heldur yfirliðs geit. Ég var þannig suma daga að ef ég varð fyrir því að heyra óvænt hátt hljóð (t.d. hnerra, háværan skell) þá er eins og kerfið hjá mér slái út í nokkur sekúndu brot og minnir mig dáldið á blessaðar yfirliðsgeiturnar en sem betur fer varði þetta ekki nema í sekúndubrot en ekki 10 sekúndur eins hjá geitunum og ég er mikið til hætt að finna fyrir þessu, þetta á samt aðeins til að koma upp þegar ég þreytist.



Minn helsti akkilesar hæll virðist vera þreyta ég þreytist fljótt og þá ýkjast öll einkenni upp. Ég verð fáránlega skjálfhent þarf t.d. báðar hendur til að geta drukkið úr glas annars endar innihaldið upp í nefinu á mér eða yfir mig alla. Hægri hendin dofnar, fóturinn vill ekki vera með og rafstuðið í bakinu snar versnar og ég get jafnvel ekki setið á venjulegum eldhús eða skrifborðstólum fyrir stuði. Þegar þreytustuðullinn nær svo hámarki þá sofna ég þar sem ég sit hvar svo sem það er og alveg sama hversu mikið kaffi ég drekk það hefur engin áhrif what so ever ég hugsa að ég gæti drukkið 2 lítra og það skilar engum áhrifum þegar þreytan tekur völdin.

Mér tókst svo að ná mér í einhverja umgangspest fann að ég var að kvefast á laugardag og var hreinlega orðin veik á mánudaginn með hita og tilbehör. Núna er ég öll að koma til aftur er orðin hitalaus og er farin að geta andað í gegnum nefið aftur.

Blessuð sé minning hennar..
Fékk þetta í tölvupósti áðan og stóðst ekki að pósta þessu.

Já hver hefði trúað því..


..að ég ætti eftir að eiga þá ósk heitasta að eiga sjálfskiptan bíl. Þegar við keyptum Prevíuna varð þessi sérstaklega fyrir valinu þar sem hún var beinskipt, sem fæstar Prevíur eru. Núna dauðlangar mig í sjálfskiptan bíl því lati fóturinn nennir bara ekki þessu kúplingarveseni. Einnig langar mig óheyrilega til að búa í húsi á einni hæð, ég hætti mér varla niður í þvottahús því stigin þangað er vægt til orða tekið ekki í uppáhaldi hjá mér þessa dagana. Tröppurnar þrjár sem eru annars vegar upp í stofu og hinsvegar inn í húsið hjá mér duga mér alveg. Annars skil ég nú ekki alveg hvernig mér datt í hug í upphafi að flytja inn í hús með stigum í upphafi þar sem ég hef nú aldrei getað treyst á bífurnar fyrir lausum liðböndum. Enda er ég búin að detta niður allar tröppur og stiga sem tilheyra þessu húsi. Óhreinataus karfan við botnin á kjallarastiganum hefur einu sinni bjargað mér frá stórslysi, ég skoppaði á bakinu niður tröppurnar upp í stofu þegar ég var ófrísk af Árna og hef runnið í hálku og skoppað á rassinum niður tvær af tröppunum hér fyrir utan.

Annars hefur mér verið bent á að vera ekki að kvarta þetta undan því að detta niður tröppur því þetta spari jú tíma maður er svo mikið fljótari niður stigann svona.



Ég og tröppur höfum sem sagt ekki átt samleið en hallærislegasta tröppusagan mín er nú samt úr Bíóhöllinni þegar ég var á táningsárunum hafði farið á klósettið uppi og var á leiðinni niður að sal þrjú, komst niður stóra stigan slysalaust ,þar sem ég hitti vinina sem höfðu passað poppið og kókið meðan ég brá mér frá, en þegar ég steig svo niður í eina af þremur tröppunum sem lágu niður að salnum var fóturinnn bara ekki til staðar svo ég endasteyptist fram fyrir mig í fínan kollhnís og endaði með stímabraki og látum á bakinu fyrir neðan tröppurnar. Þetta vakti náttúrlega athygli allra sem á staðnum voru og dyraverðirnir komu hlaupandi til að athuga hvort ég væri í heilu lagi sem ég auvitað var og mér hafið tekist að bjarga kókinu en poppinu var vel dreift um allt nágrennið. Ég hélt ég myndi hrökkva uppaf úr táningahjámérferð að vera sextán ára og taka svona flugferð fyrir framan fullt af fólki var nú ekkert sérstaklega gaman. Annars er þetta nú ekki í eina skiptið sem ég hef legið marflöt í Bíóhöllinni þökk sé lausu liðböndunum eithvert sinn ekki löngu eftir þessa fyrr nefndu flugferðina fór ég með vinum mínum í bíó og í hléinu ætluðum við fram nema ég þarf að skáskjótast framhjá dreng sem sat við endan á bekknum, gefur árans fóturinn sig ekki svo ég ligg marflöt framan við drenginn ...og félagi minn sem gat aldrei látið kyrrt liggja að vera fyndinn hrópar upp yfir sig " Ha ha það er bara svona þú bara fellur kylliflöt fyrir honum", þetta var nú alveg nógu vandræðalegt þó svo hann hefði nú ekki þurft að vekja athygli allra bíógestanna á þessu.

Annars er ekki mikið héðan að frétta krakkarnir eru í skólanum og gengur vel. Árna tókst að vísu að slasa sig í leiktæki á skólalóðinni fyrir tæpri viku síðan og er ekki orðin aflveg góður eftir það enþá. Þetta árans leiktæki ætti að vera búið að fjarlægja fyrir lifandis löngu þar sem sonur minn er nú ekki sá fyristi til að slasa sig þarna og væntanlega ekki sá síðasti.
Ásdís var svo heima í dag með gubbupest og ætla ég rétt að vona að sú óáran láti okkur hin vera !!