Allt fyrir aurinn............

Já mikið má á sig leggja fyrir krónurnar he he he ég skellti mér í bíó í gærmorgun kl. 11 með krakkana. Þannig er mál með vexti að Sambíóin bjóða upp á sýningar fyrir aðeins 400 krónur kl. 11 á morgnana milli jóla og nýárs. Það má segja að það hafi verið fullt út úr dyrum og nóg af fólki í bíó svona snemma á virkum degi. Við fórum Harry Potter og það var nánast fullur salur þó að myndin hafi verið sýnd síðan í nóvember. Ég gat nú ekki annað en verið sátt við myndina enda fylgir hún bókinni nokkuð vel og fátt sem ég get fett fingur út í. Eina sem var að angra mig var að ég er ný búin að lesa síðustu bókina og flétturnar í henni (og bókinni) á milli voru að valda mér hugarangri og sorg sniff, sniff.

Við hjónin fundum okkur nýja aðferð til líkamsræktar í gær ég segi nú bara BootCamp hvað fnuss..... Já við eigum okkar eigin "drill sargent" hér á heimilinu sem sér til þess að eldri meðlimir heimilisins haldist í góðu formi. Þegar við hjónin héldum í gær að við værum að fara að sofa þá reyndist það hinn mesti misskilningur.
Við hjónin ætluðum að horfa á Mr & Mrs Smith áður en við færum að sofa en áður en ég fór inn upp hófst hin daglegi leikur hvar er síminn minn sem ég leik á hverju kvöldi. Leikreglurnar eru þær að ég set GSM símann minn á "MJÖG góðan" stað einhverntímann yfir daginn og svo leita ég logandi ljósi að honum áður en ég fer að sofa (nota hann sem vekjaraklukku). Í gærkvöldi reyndist hann vera ásamt fleiru af mínu dóti út í bíl og fór ég þangað út að sækja hann. Við hlunkumst inn í rúm og hefjum kvikmyndaáhorf mikið þegar langt er liðið á myndina rennur upp fyrir mér að ég hafði gleymt símanum frammi **dohhhhh**. Þar sem Guðni átti leið fram þá bað ég hann að sækja hann fyrir mig í leiðinni en þegar Guðni kemur fram er útidyrahurðin opin og enginn hundur nokkurstaðar í húsinu, hurðarófétið hafði þá kviklokast á eftir mér og fokið upp eftir að við fórum inn og Leó hafið ekki staðist freistinguna og farið á bæjarrölt. Í þetta sinn lét hann sér ekki nægja að fara út í garð og koma inn aftur nei hann lét sig hverfa eithvert út í myrkrið (við uppgötvum þetta um kl. 1:30). Úr þessu varð því að í stað þess að skríða upp í hlytt og notalegt bælið máttum við klæða okkur upp og halda út í rigninguna og rokið að leita að hundinum. Skriplandi á blautum klakanum með hjartað í hálsinum fórum við um allt hverfið (skiptum liði) og svoldið lengra og vorum að gefast upp (eftir nær klukkutíma leit) þegar ég fann hann svo hér ofar í götunni ekkert svo langt að heiman, hann hefur sennilega bara verið með banana í eyrunum rétt á meðan við vorum að kalla og blístra á hann. Eftir þessa mjög svo hressandi næturgöngu vorum við svo upptrekkt að það tók langan tíma að ná sér niður til að vera fær um að sofna.


Jæja krúttin mín ég býst ekki við að rausa neitt meira hér fyrir áramót svo ég óska ykkur öllum gleðilegs nýs árs og farsældar á komandi ári. Takk fyrir alla skemtunina, kommentin og rökræðurnar á árinu sem er að líða.

Mér varð það á að horfa á ísland í dag áðan og eins og stundum áður gat ég pirrað mig á fjölmiðlafærni dagskrárgerðarfólksins þar. Það sem fór í mig í kvöld var innlegg Þorsteins J um flugelda og flugeldasölur þetta árið. Talað var um öryggisreglur þegar flugeldum er skotið upp og hvernig forðast má slys þegar flugeldar eru annars vegar. En hann fór að tala um öryggisgleraugun bráðnauðsynlegu við einhvern flugeldasölumann og svo klikkir hann út með því að segja við mannin ... sett þú þau á þig því ég er svo hallærislegur með þau..... og svo síðar bætir hann við hvað gleraugun eru ljót ..... Hvað er að manninum.... Sem sagt boðskapur innleggsins er að öryggisgleraugu eru hallærisleg og ljót.

Gleðileg Jól

Mig langar að óska ykkur öllum nær og fjær Gleðilegra Jóla, gefist ykkur gjafir góðar og vonandi sleppiði við jólaveikina.

Aðeins 4 dagar til jóla (viðvörunar bjöllur hljóma, rauð blikkandi ljós og fólk hleypur um öskrandi og gargandi)

He he ...............mín vegna mega jólin barasta fara að bresta á ég á eftir að kaupa 2 jólagjafir og setja upp jólatréð og þá er þetta barasta komið. Ég er meira að segja búin að baka 1 sort af smákökum. Krakkarnir eru búnir að standa á haus við jólahreingerninguna í herbergjunum sínum svo ekki er það eftir. Jólafríið í skólanum er byrjað og ég sjálf á bara 1 vinnudag eftir fram að jólum.
Nú er bara spurningin hvað get ég fundið til að stressa mig á fyriri jólin þetta árið. Jú ég er ekki búin að skrifa jólakortin gallinn er bara sá að ég er ekkert viss um að ég ætli að skrifa á nein jólakort þetta árið svo ég næ ekki að stressa mig á því heldur. Kanski vakna ég ég í stress kasti á aðfangadagsmorgun og fell í yfirlið á hlaupum með jólakortin í fanginu það á eftir að koma í ljós.

Guðný með prikið potast í gegnum rykið...

Ég held að ég hljóti að hafa verið með hita í gær !! Það rann á mig æði þegar ég kom heim úr vinnunni kl. 4 og ég tók heldur betur til hendinni á heimilinu. Ég gekk frá öllum hreinum þvotti og bjó til meira af hreinum fatnaði. Ég þreif og snyrti herbergið okkar, ganginn, í kringum tölvurnar og upp á kommóðunni og í eldhúsinu. Ég skúraði skrúbbaði og þreif meira að segja veggina í herberginu. Moppan rann svo ljúflega yfir forstofugólfið líka. Hreingernigar æðið stóð í 8 tíma rúma eftir að ég kom heim úr vinnunni, eftir snögga sturtu sofnaði ég svefni hinna örþreyttu um kl. 1 í nótt. Hárið á mér var nú ekkert sérlega spennt yfir þesari mediferd og ég leit út eins og Gilitrutt þegar ég var að leggja af stað í vinnuna upp úr kl. 7 ....ástandið lagaðist lítið eftir því sem leið á daginn. Svo komst ég að því að ég hafði prílað, skúrað og skrúbbað svo mikið að ég var með harðsperrur eftir öll lætin.

Sólin og jólin

Mikið gladdist ég þegar sólin ákvað að kíkja á okkur höfuðborgarbúa í dag. Ég var nánast orðin viss um að hún væri bara farin og kæmi ekki aftur. Mér finnast svo leiðinlegir dimmir dagar eins og hafa verið undanfarið. Ég verð einhvernvegin alveg orkulaus og ómögulegm, langar mest að liggja upp í rúmi með höfuðið undir sæng. Það spillir svo ekki kvöldinu að tunglið er nánast fullt og sést í gegnum örþunna skýja slæðu núna vantar bara smá snjóföl til að gera þetta alvöru jóló.

Ég varð að gera hlé á matarátakinu mínu með Íslensku vigtarráðgjöfunum þar sem eithvað í mataræðinu var nett að hóta að gera útaf við mig. Ég steyptist út í ofnæmis útbrotum á heimsmælikvarða og var sífelt með stíbblað nef og læti, ég hélt bara að ég ætti svona vont með að losa mig við kvefið sem ég fékk fyrir rúmum 4 vikum. En eftir að hafa gætt mér á ferskum ananas þá breyttist ég snarlega í systur hringjarans frá Notre Dam og alles. Þá áttaði ég mig líka á því að nefstíflurnar fylgdu alltaf matartímunum svo með því að leggja saman 2 og 2 fékk ég út 8 sem þýðir náttúrlega fæðuóþol af verstu gerð. Ég mátti því snyrta út allt grænmeti, ávexti og fisk ásamt ýmsu öðru góðgæti sem ég hef lifað á síðustu 6-7 vikurnar. Það var eins og við mannin mælt "kvefið" hvarf á 1 sólarhring,útbrotin voru svoldið lengur að hverfa en eru að mestu horfin núna. Ég datt náttúrlega í smá sjálfsvorkunn yfir þessu öllu og sukkaði dáldið og lét öllum illum látum. En náði svo tangar haldi á sjálfri mér og ætla nú ekki að detta í gamla syndafenið aftur (ekki það að ég hafi verið komin nálægt því). Mér til mikillar furðu héldu kílóin samt áfram að láta sig hverfa og vona ég bara að það haldi áfram með því að ég standi mig í sykurleysinu og skynsömu mataræði.

Á hausnum

Mamma má ég vera á hausnum ?? Ha á hausnum ?? Já svona eins og þú.
Eftir smá umhugsun áttaði móðirin sig á því að þetta var spurningin um að fara húfulaus út.